Historia szkła akrylowego
Jinbao Plastic powstała w 1996 roku, jesteśmy jedną z największych firm produkujących płyty akrylowe , płyty piankowe PCV i inne rodzaje tworzyw sztucznych w atrakcyjnych cenach. Od 15 lat koncentrujemy się na eksporcie naszych produktów za granicę
Poli(metakrylan metylu) (PMMA), znany również jako szkło akrylowe lub akrylowe, to przezroczysty materiał termoplastyczny często stosowany w postaci arkuszy jako lekka lub odporna na pękanie alternatywa dla szkła.
Chociaż nie jest to rodzaj znanego szkła na bazie krzemionki, substancja ta, podobnie jak wiele tworzyw termoplastycznych, jest często technicznie klasyfikowana jako rodzaj szkła, stąd czasami jest historycznie określana jako „szkło” akrylowe.
Materiał został opracowany w 1928 roku w kilku różnych laboratoriach przez wielu chemików, takich jak William Chalmers, Otto Röhm i Walter Bauer.
Pierwszy kwas akrylowy powstał w 1843 r. Kwas metakrylowy, będący pochodną kwasu akrylowego, został sformułowany w 1865 r. W wyniku reakcji kwasu metakrylowego z metanolem powstaje ester metakrylanu metylu. W 1877 roku niemiecki chemik Wilhelm Rudolph Fittig odkrył proces polimeryzacji, który przekształca metakrylan metylu w polimetakrylan metylu.
Arkusz akrylowy był produkowany komercyjnie w 1936 roku jako szkło bezpieczne. Podczas II wojny światowej zarówno siły alianckie, jak i siły Osi używały szkła akrylowego do produkcji peryskopów okrętów podwodnych oraz przednich szyb samolotów, daszków i wież dział. Piloci samolotów, których oczy zostały uszkodzone przez latające odłamki PMMA, radzili sobie znacznie lepiej niż ci, którzy zostali uszkodzeni przez standardowe szkło, wykazując znacznie większą kompatybilność między tkanką ludzką a PMMA w porównaniu ze szkłem.
Obecnie akryle są wykorzystywane w wielu zastosowaniach w naszym codziennym życiu, takich jak: oznakowanie, przeszklenia, elewacje, wanny, bariery, litery kanałowe, trofea, akwarium i wiele innych.
